KEYİF DÜŞKÜNÜ

                      Herkes kendi duygularından sorumlu, buraya kadar doğru. Peki bu duyguları karşı tarafa yaşatan ne kadar sorumlu? Bugün bunun cevabı içerisinde bin parçaya bölünmeyi seçiyorum. Çünkü insan kendi duygularından sorumluysa bu duyguları onda yeşermesine sebep verene bu dünyada ne düşüyor? Sanırım koca bir hiç. Beni alakadar etmez diyip yoluna gül bahçesinde devam ediyor. E yavrum gül bahçesinde kopardığın güllerin hesabını kim verecek ben mi? Pardon da sana cevabım HAYIR! 

                            herkes herkesin hayatında duygulara sebebiyet vermiştir muhakkak, buraya kadar doğru. Peki elini kalbinin üzerine koyduğunda -vicdan denilen dünyanın en büyük yastığına- sana ne cevap veriyor? Açıkçası bugüne kadar kendi yaşattığım iyi kötü bütün duyguların vicdanını yaşadım. Ne sanıyordunuz yani arkamı dönüp gittiğimi mi? İçiniz rahatlayacaksa sizin için de göz yaşı döktüm. Ama en çok kendim için döktüm o gözyaşlarından. 

                             Ve insan kendi kendinin celladı olabiliyor. Kendi içimizde oluşturduğumuz dünyamızda kocaman bir hikaye var. Kimsenin görmek istemediği, herkesin işine geldiği gibi hareket ettiği.. Valla bana gına geldi keyfi geldiği gibi karşısında bir duygu oluşturmaya çalışanlardan. Şimdi kalkıp diyeceksiniz ki"e be kardeşim sen de o keyfi verme" vermeyelim de nasıl olacak o iş bir düşünelim. Bulan çıkarsa bana da haber salın.